Newsroom

Newsroom / Alert podatkowy: Korekty cen transferowych w praktyce

Alert podatkowy: Korekty cen transferowych w praktyce


08.01.2020

Alert podatkowy: Korekty cen transferowych w praktyce

Koniec roku to u podatników gorący okres rozliczeń z kontrahentami. W przypadku transakcji realizowanych z podmiotami powiązanymi należy pamiętać o wprowadzonych dla transakcji realizowanych po 1 stycznia 2019 r. nowych zasadach rozliczeń korekt cen transferowych.

Od 1 stycznia 2019 r. w Ustawie CIT został dodany Rozdział 1a (obejmujący art. 11a - art. 11t) dotyczący cen transferowych i ich korekty. W art. 11e Ustawy CIT uregulowano kwestie związane z korektą cen transferowych. W myśl tego przepisu, podatnik może dokonać korekty cen transferowych poprzez zmianę wysokości uzyskanych przychodów lub poniesionych kosztów uzyskania przychodów, jeżeli są spełnione łącznie następujące warunki:

  1. w transakcjach kontrolowanych realizowanych przez podatnika w trakcie roku podatkowego ustalone zostały warunki, które ustaliłyby podmioty niepowiązane;
  2. nastąpiła zmiana istotnych okoliczności mających wpływ na ustalone w trakcie roku podatkowego warunki lub znane są faktycznie poniesione koszty lub uzyskane przychody będące podstawą obliczenia ceny transferowej,
    a zapewnienie ich zgodności z warunkami, jakie ustaliłyby podmioty niepowiązane, wymaga dokonania korekty cen transferowych;
  3. w momencie dokonania korekty podatnik posiada oświadczenie podmiotu powiązanego, że podmiot ten dokonał korekty cen transferowych w tej samej wysokości, co podatnik;
  4. podmiot powiązany, o którym mowa w pkt 3, ma miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo w państwie lub na terytorium, z którym Rzeczpospolita Polska zawarła umowę
    o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz istnieje podstawa prawna do wymiany informacji podatkowych z tym państwem;
  5. podatnik potwierdzi dokonanie korekty cen transferowych w rocznym zeznaniu podatkowym za rok podatkowy, którego dotyczy ta korekta.

Wątpliwości podatników i niepewność budzi to, czy korekta cen transferowych oznacza wszelkie korekty ceny/ wynagrodzenia w transakcjach z podmiotami powiązanymi, czy też w praktyce przepisy te mają zastosowanie wyłącznie do określonego rodzaju korekt, tj. tzw. korekt dochodowości (kompensacyjnych)?

Pomocny w rozstrzygnięciu tej kwestii może być przegląd wydanych w ostatnim czasie interpretacji podatkowych.

Przykład 1

Usługi wsparcia operacyjnego (obejmujące m.in. usługi kadrowo-płacowe, usługi informatyczne, usługi księgowe) świadczone przez wyspecjalizowane centrum serwisowe (w kraju lub zagranicą) na rzecz podmiotów powiązanych.

W praktyce wynagrodzenie za tego typu scentralizowane usługi często jest oparte na oszacowaniu planowanych kosztów związanych ze świadczeniem tych usług. Trudno jednak, mimo zachowania staranności przez usługodawcę, przewidzieć z góry wszelkie koszty związane ze świadczeniem usług. Zatem w praktyce nie do uniknięcie jest powstanie odchyleń pomiędzy założonym budżetem i kosztami rzeczywistymi. Stąd konieczność dokonania (często właśnie na koniec roku) tzw. wtórnego rozliczenia kosztów, tym razem w oparciu o koszty rzeczywiste świadczenia ww. usług na rzecz podmiotów powiązanych.

Zgodnie z interpretacją organów (np. interpretacja indywidualna z 29.11.2019 r., nr 0114-KDIP2-2.4010.423.2019.1), korekty wynikające z rozliczenia wtórnego nie stanowią korekt, o których mowa w art. 11e Ustawy CIT.

Korekty wynikające z rozliczenia wtórnego należą do korekt kontraktowych, niebędących skutkiem błędu rachunkowego, ani pomyłki, których częstotliwość i zasady stosowania zostały ustalone między stronami transakcji, a ich podstawowym zadaniem jest wyeliminowanie różnic wynikających z aktualizacji bazy kosztowej będącej podstawą wyceny usług lub odchyleń wynikających z zakresu lub rozmiaru faktycznie wykonanej usługi, należy zatem tego typu korekty rozliczać na zasadach ogólnych, tj. zgodnie z art. 12 ust. 3j i 3k (w zakresie przychodów) i art. 15 ust. 4i i 4j Ustawy CIT (w zakresie kosztów).

Jedynym warunkiem ich realizacji jest sporządzenie lub otrzymanie faktury korygującej, a dla ich skutecznego uwzględnienia przy ustalaniu dochodu/straty nie jest wymagane posiadanie oświadczenia, o którym mowa w art. 11e pkt 3, ani dokonanie dodatkowego potwierdzenia korekty w zeznaniu podatkowym za rok podatkowy, którego ta korekta dotyczyła (zgodnie z art. 11 pkt 5 Ustawy CIT).

Przykład 2

Podmiot powiązany prowadzący działalność w Polsce (A Sp. z o.o.) realizuje transakcje handlowe z podmiotem powiązanym (który pełni w Grupie rolę europejskiego centrum dostaw), dokonując od niego zakupu towarów, przeznaczonych do dystrybucji na terenie kraju. Stosowany w grupie model cen transferowych zakłada na koniec roku dokonanie tzw. korekty dochodowości (kompensacyjnej), która ma za zadanie doprowadzenie wyniku finansowego poszczególnych podmiotów powiązanych, działających w ramach łańcuchach wartości, do poziomu zgodnego z zasadą ceny rynkowej. Korekty te mają na celu prawidłową dystrybucję dochodu / zysku pomiędzy powiązanymi uczestnikami transakcji. Wartość dokonywanej korekty nie dotyczy konkretnych, zrealizowanych uprzednio na rzecz A dostaw towarów. Korekta ta nie odwołuje się również do konkretnych faktur, dokumentujących dokonanie w ciągu roku dostawy konkretnych towarów, nie referuje do cen dostarczanych A towarów, ani też ich ilości.

Zgodnie ze stanowiskiem organów (np. interpretacja indywidualna z 24.06.2019 r. nr 0111-KDIB1-2.4010.98.2019.5.AW), ten rodzaj korekt (tj. korekt kompensacyjnych) mających za zadanie wyrównanie oczekiwanego poziomu rentowności (zaburzonego w skutek wystąpienia trudnych do przewidzenia okoliczności gospodarczych) spełnia definicję określoną w art. 11e ustawy CIT.

Zatem spółka A będzie musiała, po pierwsze, wykazać prawidłowość stosowanych cen, tj. wykazać, że zasady arm’s length były przestrzegane na etapie planowania transakcji i same założenia finansowe transakcji mają charakter rynkowy. W tym celu spółka A powinna posiadać stosowną dokumentację cen transferowych, wspartą analizą porównawczą, przedstawiającą zasady kalkulacji cen oraz uzasadniającą wybór metody i narzutów bądź marży.

Po drugie, jeśli po zakończeniu roku istnieje różnica w planowanych wynikach na transakcji i faktycznie osiągniętych wynikach, spółka A powinna być w stanie uzasadnić, że różnica ta wynika z okoliczności obiektywnych (niezależnych od podatnika na etapie planowania transakcji). Dla przykładu takie niezależne okoliczności mogą dotyczyć zmian cen surowców lub wynagrodzeń, których nie można było przewidzieć na etapie planowania transakcji. Jednak nie będą dotyczyły pomyłek w ustalaniu cen.

Po trzecie, spółka A w momencie dokonania korekty posiada oświadczenie podmiotu powiązanego, że podmiot ten dokonał korekty cen transferowych w tej samej wysokości co podatnik. Po czwarte, podatnik wskaże w zeznaniu podatkowym, że dokonał opisanej korekty.

Powyższe zasady będą obowiązywać tylko w tych przypadkach, w których siedziba podmiotu powiązanego (tj. powiązanego kontrahenta spółki A) ma miejsce w kraju, z którym Polska zawarła umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz istnieje podstawa prawna do wymiany informacji podatkowych z tym państwem.

W przypadku pytań zapraszamy do kontaktu.

Krystyna Szydłowska

k.szydlowska@ozogtomczykowski.pl

Kontakt: