Newsroom

Newsroom / Dwa nowe alternatywne warianty opodatkowania spółek kapitałowych – Estoński CIT vs. Specjalny Fundusz Inwestycyjny

Dwa nowe alternatywne warianty opodatkowania spółek kapitałowych – Estoński CIT vs. Specjalny Fundusz Inwestycyjny


05.08.2020

Dwa nowe alternatywne warianty opodatkowania spółek kapitałowych – Estoński CIT vs. Specjalny Fundusz Inwestycyjny

W ostatnim dniu lipca, Ministerstwo Finansów opublikowało informację dotyczącą rozpoczęcia prekonsultacji w zakresie wprowadzenia do polskiego systemu podatkowego dwóch alternatywnych wariantów opodatkowania przeznaczonych dla spółek kapitałowych tj. ryczałtu od dochodów spółek kapitałowych, czyli tzw. estońskiego CIT’ oraz specjalnego funduszu inwestycyjnego.

Projektowane przepisy wprowadzające te fakultatywne warianty mają wejść w życie w ramach nowelizacji ustawy o CIT od 1 stycznia 2021 r. Jak podkreśla MF, celem prekonsultacji ma być możliwość zapoznania się z nowymi rozwiązaniami przez przedsiębiorców, którzy planują z nich skorzystać.

 

Estoński CIT – zarys proponowanych przepisów

Estoński CIT ma zostać wprowadzony do ustawy o CIT poprzez nowy rozdział 6b – ryczałt od dochodów spółek kapitałowych.

 

Kto będzie uprawniony do skorzystania?

Zgodnie z przedstawionymi informacjami, z estońskiego CIT będą mogły skorzystać spółki kapitałowe, które:

  • za wspólników mają wyłącznie osoby fizyczne;
  • zatrudniają minimum 3 pracowników niebędących udziałowcami/akcjonariuszami (warunek ten będzie badany średniorocznie, zatem spółka będzie uprawniona do skorzystania z estońskiego CIT, w sytuacji gdy zobowiąże się do zatrudnienia ww. pracowników i wywiąże się w danym roku z tego zobowiązania);
  • osiągają roczne obroty nie wyższe niż 50 mln zł;
  • nie są kapitałowo zaangażowane w innych podmiotach;
  • >50% dochodów generują z działalności operacyjnej;
  • wykazują systematyczne nakłady inwestycyjne.

 

Natomiast z estońskiego CIT nie skorzystają te spółki, które powyższych warunków nie spełnią, oraz m.in. przedsiębiorstwa finansowe, instytucje pożyczkowe, spółki działające w SSE, spółki w upadłości lub likwidacji, czy też spółki utworzone w wyniku podziału bądź połączenia.

 

Systematyczne inwestowanie

W zaprezentowanej propozycji zmian legislacyjnych, w celu skorzystania z estońskiego CIT’u, przewidziano konieczność systematycznego zwiększania majątku trwałego w działalności przedsiębiorcy. Rozwój ten mierzony będzie wzrostem poniesionych bezpośrednio nakładów na cele inwestycyjne – chodzi o wydatki na wytworzenie lub nabycie nowych środków trwałych zaliczonych do grupy 3-8 KŚT lub opłat ustalonych w umowach leasingu (z wyłączeniem leasingu operacyjnego), w części stanowiącej spłatę ich wartości początkowej.

Przy czym, za cel inwestycyjny nie będą uznawane wydatki ponoszone na wytworzenie, nabycie lub spłatę wartości samochodów osobowych, środków transportu lotniczego, taboru pływającego oraz innych składników majątku służących głównie celom osobistym udziałowców (akcjonariuszy) lub członkom ich rodzin.

Na potrzeby estońskiego CIT wzrost nakładów będzie mierzony standardowo w 2-letniej perspektywie. Projekt przewiduje także wyjątek od ww. zasady, zgodnie z którym podatnik będzie mógł wybrać 2-letni bądź 4-letni okres rozliczania wzrostu nakładów w zależności od swoich preferencji. Wyjątek dotyczyć będzie dużych inwestycji, w których wydatki są skoncentrowane w jednym roku z 4 letniego okresu. Wówczas przedsiębiorca będzie zobowiązany do poinformowania o tym właściwego naczelnika urzędu skarbowego.

Projektowane rozwiązania obecnie wymagają wzrostu nakładów o:

  • 15% (nie mniej niż 20 tyś zł) – w okresie 2 letnim, lub
  •  33% (nie mniej niż 50 tyś zł) – w przypadku dużych inwestycji w ciągu 4 lat.

 

Brak prawa do rozliczenia straty w okresie stosowania estońskiego CIT

Zgodnie z projektowanymi przepisami, w sytuacji gdy podatnik w latach poprzedzających pierwszy rok stosowania rozwiązań w ramach estońskiego CIT osiągnął stratę, straci on prawo do jej rozliczenia w okresie stosowania opodatkowania ryczałtem przewidzianym w estońskim CIT.

Jednocześnie stratę tę podatnik będzie mógł rozliczyć po wyjściu z systemu estońskiego CIT – o ile strata się nie przedawni. Wejście w system estońskiego CIT nie zawiesza bowiem prawa do odliczenia straty podatkowej z lat ubiegłych.

 

Podstawa opodatkowania

Regulacje dotyczące estońskiego CIT zakładają nowy sposób obliczania dochodu do opodatkowania. W tym zakresie przewidziane są aż cztery podstawy opodatkowania tj.:

  • dochód z tytułu podzielonego zysku, w tym przeznaczonego na pokrycie strat,
  • dochód z tytułu ukrytego zysku oraz wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą,
  • dochód z tytułu zmiany wartości składników majątku w przypadku działań restrukturyzacyjnych oraz
  • dochód z tytułu zysku netto.

W estońskim CIT proponowane rozwiązanie ma zatem zastąpić dotychczasową metodę wyliczania dochodu jako różnicy między przychodami i kosztami uzyskania przychodów, na rzecz podatku od wypłaty zysku (sam zysk będzie obliczany zgodnie z nowym art. 28m ustawy o CIT.) Oznacza to, że podstawa opodatkowania będzie oparta o wynik wynikający z prawa bilansowego, a podatnik chcący z tego rozwiązania skorzystać będzie musiał dopasować dotychczasowe rozliczenia CIT do nowych wymogów.

 

Roczna deklaracja

Podatnicy, będą zobowiązani do złożenia do urzędu skarbowego deklaracji o wysokości dochodu osiągniętego za rok podatkowy w terminie do końca trzeciego miesiąca roku następującego po roku stosowania tego rozwiązania. Deklaracja ta jednocześnie będzie miała funkcję czysto informacyjną, gdyż płatność podatku nastąpi dopiero przy wypłacie zysku.

Ponadto, wspólnicy spółek, w terminie do końca pierwszego miesiąca następującym po danym roku podatkowym będą obowiązani do złożenia oświadczenia spółce, w którym wskażą, że nie posiadają dodatkowych udziałów, akcji, ogółu praw i obowiązków w spółkach niebędących osobą prawną oraz innych praw majątkowym związanych z prawem do otrzymania świadczenia jako założyciel (fundator) lub beneficjent fundacji, trustu lub innego podmiotu lub stosunku prawnego o charakterze powierniczym. Brak złożenia powyższego oświadczenia bądź złożenie go po terminie lub złożenie oświadczenia niezgodnego ze stanem rzeczywistym może skutkować odpowiedzialnością karno-skarbową w postaci nałożenia grzywny na wspólnika w wysokości do 720 stawek dziennych (czyli nawet do 24 960 960 zł).

 

Okres obowiązywania

Estoński CIT ma być wybierany na 4-letnie okresy. W przypadku,  gdy po upływie pierwszego 4-letniego okresu, podatnik będzie w dalszym ciągu spełniał kryteria, będzie mógł on kontynuować przyjętą formę rozliczeń przez kolejny okres 4-letni. Natomiast o chęci rezygnacji z estońskiego CIT podatnik poinformuje fiskusa w rocznej deklaracji podatkowej składanej za ostatni rok korzystania z ww. rozwiązania.

Dodatkowo, projekt zakłada utratę prawa do opodatkowania estońskim CIT, w przypadku złamania warunków korzystania z omawianego rozwiązania (m.in. złamania określonych warunków organizacyjno-prawnych, kryterium dynamicznego dotyczącego nakładów inwestycyjnych, obowiązku prowadzenia ksiąg rachunkowych czy warunków dotyczących restrukturyzacji). Wówczas za rok, w którym złamano którykolwiek  z  warunków korzystania z estońskiego CIT, podatek ma być obliczany zgodnie z zasadami ogólnymi. W sytuacji gdy podatnik przekroczy próg 50 mln zł przychodów rocznie, lecz podejmie decyzję o kontynuowaniu rozliczeń zgodnie z zasadami estońskiego CIT’u do zakończenia 4-letniego okresu,  musiał zapłacić dodatkowy podatek. Domiar wyniesie wówczas 5% podstawy obliczonej według specjalnego wzoru.

W przypadku utraty prawa do opodatkowaniem ryczałtem, podatnik będzie mógł ponownie z niego skorzystać dopiero po upływie 3 lat podatkowych, trwających nie krócej niż 36 miesięcy, następujących po roku kalendarzowym, w którym podatnik utracił prawo do takiego opodatkowania. Zasada ta zgodnie ze stanowiskiem MF ma zapewnić stałość przyjmowanych przez podatników form opodatkowania, jak również ma ograniczyć możliwości wykorzystywania ryczałtu dla celów optymalizacyjnych.

 

Estoński CIT a obowiązek raportowania (MDR)

Z informacji przekazanych w prekonsultacjach wynika, że nie będzie występował obowiązek przekazania informacji o schemacie krajowym, w przypadku wyboru rozliczeń w ramach estońskiego CIT. Zmiana ma znaleźć odzwierciedlenie w odpowiednich przepisach Ordynacji Podatkowej.

 

Specjalny Fundusz Inwestycyjny

MF  zaproponowało  także alternatywny sposób rozliczania (tym razem wzorowany na rozwiązaniu niemieckim) skierowany do podatników, którzy nie zdecydują się na korzystanie z estońskiego CIT. Sposób ten będzie polegał na możliwości wykorzystania specjalnego funduszu (rachunku) inwestycyjnego.

Kryteria uczestnictwa w tym alternatywnym rozwiązaniu są identyczne jak przy estońskim CIT.

 

Warunki Specjalnego Funduszu Inwestycyjnego

Aby skorzystać z tego rozwiązania, podatnicy będą obowiązani do założenia specjalnego rachunku inwestycyjnego w Banku Gospodarstwa Krajowego bądź innym banku, który zawrze umowę z BGK o współpracy w zakresie wymiany informacji, o środkach które na tym rachunku będą się znajdować.

Następnie, podatnik będzie obowiązany opracować plan inwestycyjny i przedłożyć go do naczelnika urzędu skarbowego. Odpisy dokonywane na specjalny fundusz (rachunek) inwestycyjny podatnik będzie mógł wówczas zaliczać do kosztów uzyskania przychodów. Na wydatkowanie środków odłożonych na rachunku inwestycyjnym podatnik będzie miał 3 lata licząc od daty dokonania odpisu. W sytuacji braku wydatkowania środków w ciągu 3 lat podatnicy będą zobowiązani odwrócić odpis tj. powiększyć swój dochód do opodatkowania.

Z powyższego rozwiązania skorzystają także spółki, które zrezygnują z początkowo wybranego systemu estońskiego – jednak dopiero pod odczekaniu okresu 3 lat od wyjścia z systemu estońskiego CIT.

Zatem po wyborze specjalnego funduszu inwestycyjnego podatnicy będą mogli stosować dotychczasowe zasady oraz korzystać z ulg podatkowych. Sam specjalny fundusz inwestycyjny umożliwi im natomiast szybsze podatkowe rozliczenie amortyzacji środków trwałych.

Kontakt:

Elva dressed as a fairy Facebook icon LinkedIn icon